Coaching, a nurty w psychoterapii
Warto podkreślić na wstępie: coaching nie jest psychoterapią.
Terapii psychologicznych jest wiele, najczęściej spotykane to terapia psychodynamiczna bazująca na dorobku psychoanalizy oraz behawioralno-poznawcza (CBT), która dostarcza praktycznych narzędzi służących nauczeniu się rozwiązań bieżących problemów. Mamy też terapie w nurcie humanistycznym oraz systemowe.
Coaching a terapia psychodynamiczna
Podstawową różnicą jest to, że w psychoterapii psychodynamicznej Klient przeszukuje przeszłość w celu wyjaśnienia bieżących sposobów postępowania oraz budowania relacji, a terapeuta ma rolę interpretatora. W coachingu skupiamy się na wytyczeniu drogi ku przyszłości. Coach nie będzie pytać o Twoje dzieciństwo. „Wędrówki w przeszłość” mogą dotyczyć jedynie sytuacji, by zbadać czy wcześniej przytrafiła się podobna trudność i jak wówczas Klient sobie z tym poradził. Służy to temu, by wydobyć mocne strony i zasoby Klienta. W psychoterapii podstawowym narzędziem jest analiza i szukanie odpowiedzi: „dlaczego?” oraz skąd się to wzięło.
Nie usłyszysz u coacha tego typu pytań, a jeśli słyszysz to być może nie masz do czynienia z profesjonalistą w tym zakresie.
Coaching, a terapia behawioralno-poznawcza
W przypadku terapii CBT terapeuta nie skupia się na życiu wewnętrznym Klienta i także nie zadaje pytań „dlaczego?”, „skąd to może wynikać?”. Behawioryści twierdzą, że każdą osobę może nauczyć postępowania z sensem oraz porzucenia schematów działania, które nie były dla nich dobre. Terapeuta w tym ujęciu jest nauczycielem. Coach nie jest nauczycielem, a towarzyszem Klienta w drodze do osiągnięcia celów.
Coaching, a terapie w nurcie humanistycznym
Coaching zdecydowanie najwięcej ma wspólnego z terapiami w nurcie humanistycznym, którego głównym twórcą jest Karl Rogers, ponieważ jest skoncentrowana w pełni na Kliencie. Podstawą terapii jest przekonanie, że każdy człowiek ma potrzebę bycia autentycznym i się rozwijać. Bazuje na odkryciu potrzeb Klienta oraz wydobywaniu kim jest. Brzmi prawie jak coaching. Prawie, ponieważ w tym nurcie terapeuta jest przewodnikiem oraz przyjacielem (Gestalt), który też mówi otwarcie o sobie budując bliską relację. W coachingu relacja jest bardzo ważna, ale coach nie jest przewodnikiem, który prowadzi Klienta. Przypomina to bardziej mentoring, choć też nie jest nim do końca. Jestem mentorką kobiet i w tej sytuacji jestem przewodniczką po swoich śladach prowadzę inne kobiety bazując na moim doświadczeniu różnych trudności. W przypadku terapii humanistycznych terapeuta jest przewodnikiem niekoniecznie po ścieżkach, które sam przeszedł oraz tematyka zahacza także o przeszłość.
Coaching, a terapie systemowe
Terapie systemowe dotyczy terapii całych rodzin. Coaching może być grupowy i zespołowy, ale nie prowadzi się coachingu rodzin. Coaching grupowy to ten, w którym mamy grupę różnych osób, gdzie pracujemy nad jednym przypadkiem z grupy, a pozostałe osoby są wsparciem w procesie. Natomiast zespołowy, jest wówczas, gdy cały zespół chce osiągnąć wspólny cel.
Coaching może stanowić uzupełnienie terapii, nie zastąpi jej jednak szczególnie w przypadku zaburzeń psychicznych, czy przedłużającej się żałoby. Terapia jest metodą leczenia. Coaching metodą towarzyszenia także w drodze do zdrowia, ale w obszarze tworzenia systemów wsparcia, wydobywania mocnych stron i zasobów Klienta oraz wspólnego opracowywaniu kroków do osiągnięcia zdrowia czy innych celów. Jednym z zaplanowanych kroków na przyszłość w coachingu zdrowienia może być właśnie np. “podjęcie psychoterapii” itp.
Jeśli masz nadal wątpliwości co wybrać i czy coaching jest dla Ciebie możesz umówić się ze mną na darmową Sesję Zero online, gdzie porozmawiamy o tym.